هدف: کوهنوردی یکی از فعالیت‌های ورزشی ماجراجویانه‌ای است که علاوه بر جذابیت، با خطرات فراوانی همراه است و صعود به آن‌ها با خطرات جدی همراه است. کوهنوردان متعددی جان خود را در هنگام صعود به این کوه‌ها از دست داده‌اند با این حال این کوه‌ها به‌ویژه در کوه‌های مرتفع بالای ۸۰۰۰ متر همچنان هر ساله هدف صعود بسیاری از کوهنوردان است که این امر نشان دهنده اهمیت این موضوع و ضرورت توجه به آن است.

مواد و روش: این پژوهش با تحلیل الگوهای حوادث مرگبار در ۱۴ قله مرتفع جهان و ارائه راهکارهای کاهش تلفات، از روش‌های داده‌کاوی شامل خوشه‌بندی، تحلیل بقا و رگرسیون لجستیک استفاده کرده است. داده‌های مورد مطالعه از پایگاه Kaggle استخراج شده و شامل اطلاعاتی نظیر نام کوه، تاریخ حادثه، علت مرگ و ملیت کوهنوردان است.

یافته ها: یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که کوه اورست با ۳۵درصد تلفات، پرخطرترین کوه جهان است. ریزش بهمن با بیش از 40درصد، سقوط حدود 30درصد و انواع بیماری‌های ارتفاع به عنوان اصلی‌ترین علل مرگ شناسایی شدند. فصل بهار با ۵۵درصد حوادث، به دلیل افزایش ترافیک صعودها، پرخطرترین فصل است. مدل پیش‌بینی رگرسیون لجستیک با دقت ۸۷درصد نشان داد ارتفاع بالای ۸۵۰۰ متر و فصل بهار بیشترین تأثیر را در وقوع حوادث مرگبار دارند.

نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش پیشنهاد می‌شود با راهکارهایی مانند محدودیت ظرفیت صعود، نصب سامانه‌های هشدار بهمن و استفاده از تجهیزات پایش سلامت، ریسک حوادث کاهش یابد. نتایج این مطالعه می‌تواند به برنامه‌ریزی ایمن‌تر صعودها و تدوین سیاست‌های پیشگیرانه کمک کند.