هدف: هدف از این پژوهش اعتباریابی مدل عوامل موثر بر تعلیم و تربیت مبتنی بر شادی و نشاط بر اساس سند تحول بنیادین بود.
روش: پژوهش با توجه به هدف کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده‌ها آمیخته اکتشافی (کیفی – کمی) بود. جامعه آماری پژوهش  در بخش کیفی سند تحول بنیادین و در بخش کمی اعضا هیئت علمی دانشگاه‌های دولتی (به تعداد 262 نفر) بودند. حجم نمونه در بخش کیفی منطبق با جامعه آماری و در بخش کیفی 157 نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران تعیین شده بود. ابزار مورد استفاده در بخش کیفی چک لیست و در بخش کمی دو پرسشنامه محقق ساخته بود که با استفاده از روایی سازه مورد اعتباریابی قرار گرفت.
یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش نشان دهنده آن می باشد عوامل اعتقادی، عبادی و اخلاقی؛ سیاسی - اجتماعی؛ زیستی - بدنی؛ زیبایی شناختی و هنری؛ اقتصادی و حرفه ای و علمی و فناوری بر تربیت دینی نشاط آور (اعتقادات، اخلاق و احکام) تاثیر دارند و نتایج آماری روش تحلیل مسیر نیز اعتبرا مدل طراحی شده را مورد تایید قرار داده‌اند.
نتیجه گیری: به نظر می رسد چنانچه عوامل شناسایی شده در این پژوهش در حوزه تعلیم و تربیت مدنظر قرار گیرند منجر به ایجاد شادابی و نشاط در دانش‌آموزان و محیط مدرسه می‌گردد.