هدف: اشتغال زنان همواره تأثیر قابل ملاحظه­ای در سلامت روان­شناختی زنان دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی اثربخشی ذهن آگاهی مبتنی بر فعال سازی طرحواره های معنوی – اسلامی بر کنترل عاطفی و احساس خودارزشمندی در زنان شاغل انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر در برگیرنده کلیه زنان شاغل شهر تهران در سال 1398 بود که در یکی از سازمان­های خصوصی مشغول به فعالیت بودند. با عنایت به شبه آزمایشی بودن طرح، نمونه‌ای به حجم 30 نفر با توجه به معیارهای شمول از بین افراد جامعه آماری به صورت در دسترس انتخاب شدند. اعضای نمونه به صورت جایگزینی تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. سپس شرکت کنندگان گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه­ای برنامه ذهن آگاهی مبتنی بر فعال سازی طرحواره های معنوی – اسلامی شرکت کردند؛ در حالیکه اعضای گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکردند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل مقیاس کنترل عواطف (1977) و مقیاس احساس خودارزشمندی (2003) بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد.
یافته­‌ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد ذهن آگاهی مبتنی بر فعال سازی طرحواره های معنوی – اسلامی بر کنترل عاطفی (891/72=F؛ 011/0=P) و احساس خود ارزشمندی (680/15=F؛ 001/0=P) تأثیر معناداری دارد. به عبارت دیگر، ذهن آگاهی مبتنی بر فعال سازی طرحواره های معنوی – اسلامی موجب بهبود کنترل عاطفی و احساس خود ارزشمندی در زنان شاغل می­شود.
نتیجه‌­گیری: طبق یافته­های این مطالعه، ذهن آگاهی مبتنی بر فعال سازی طرحواره های معنوی – اسلامی سبب بهبود کنترل عاطفی و احساس خودارزشمندی در زنان شاغل می­شود و نمایانگر افق­های تازه در مداخلات بالینی است و می­توان از آن به عنوان یک روش مداخله­ای مؤثر سود جست. بنابراین، به نظر می­رسد این مداخله برای زنان شاغل نیز کاربردی است.