هدف: اتیسم ختلال عصبی‌‌-رشدی است که با آسیبهایی در تعامل اجتماعی، ارتباطی و رفتارهای تکراری و کلیشهای مشخص میشود. کودک اتیسم برای خانواده، سطح بالایی از استرس را ایجاد می‌کند که تأثیر منفی بر روی کارکرد خانواده آنان می‌گذارد و باعث بروز اختلال در کارکردهای روزانه و اجتماعی می‌شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش برنامه خودشفقتی ذهنآگاهانه با تأکید بر سبک زندگی اسلامی-ایرانی بر کارکرد خانواده مادران دارای کودک اتسیم انجام شد.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران دارای کودک اتیسم انجمن اتیسم شهر کاشان در سال 1398 بود. نمونه آماری شامل 24 مادر دارای کودک اتیسم بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند بهعنوان گروه نمونه انتخاب شدند و بهصورت تصادفیسازی از طریق قرعهکشی 12 مادر در گروه مداخله و 12 مادر در گروه کنترل گمارش شدند. گروه مداخله بهمدت 8 جلسه در برنامه خودشفقتی ذهنآگاهانه با تأکید بر سبک زندگی اسلامی-ایرانی شرکت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش قرار گرفتند. جهت سنجش کارکرد خانواده از پرسشنامه کارکرد خانواده مکمستر استفاده شد و آمار توصیفی و تحلیلواریانس با اندازه‌گیری مکرر برای تجزیه و تحلیل داده‌ها بهکار برده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش خودشفقتی ذهنآگاهانه با تأکید بر سبک زندگی اسلامی-ایرانی در بهبود کارکرد خانواده مادران دارای کودک اتیسم تأثیر معنادار داشت (001/0 p≤).
نتیجه‌گیری: بنابراین با توجه به یافته ها، نتیجه گرفته میشود که آموزش برنامه در افزایش کارکرد خانواده مادران دارای کودکان اتسیم مؤثر بوده است.