هدف: توسعه منابع انسانی یکی از مهمترین اهداف سازمان‌های پیشرو در جهان است. یکی از این سازمان‌ها، دانشگاه علوم پزشکی استان‌ها و مراکز تابعه هستند که مسؤول اعمال اقدامات حاکمیت بالینی و حفظ سلامت جامعه را بر عهده دارند. هدف از تحقیق حاضر، ارائه مدل عوامل مؤثر بر توسعه منابع انسانی اسلامی در دانشگاه علوم پزشکی گیلان است.
روش: تحقیق حاضر از نوع آمیخته و از تحقیقات کاربردی است. داده‌های لازم در مرحله کیفی با استفاده از مصاحبه نیمه‌ساختار یافته توسط آگاهان کلیدی و در مرحله کمی از طریق پرسش‌نامه محقق‌ساخته جمع‌آوری شد. این داده‌ها در مرحله کیفی به روش تحلیل محتوا و با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA و در مرحله کمی با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم-افزار Smartpls تحلیل گردید. در نهایت 3 گروه توسعه منابع انسانی (با 3 مقوله و 13 زیرمجموعه)، عوامل علّی (با 2 مقوله و 6 زیرمجموعه)، عوامل زمینه‌ای (با 3 مقوله و 11 زیرمجموعه) و عوامل مداخله‌گر (3 مقوله و 2 زیرمجموعه) شناسایی شدند.
یافته‌ها: نتایج حاصل از آزمون فرضیات نشان داد که عوامل مداخله‌گر و علّی به ترتیب به میزان 176/0 و 718/0 بر روی توسعه منابع انسانی اسلامی در دانشگاه علوم پزشکی گیلان تأثیر دارند. همچنین تأثیر عوامل زمینه‌ای مورد تأیید قرار نگرفت.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، توسعه منابع انسانی تمایل به ایجاد تغییر یا بهبود یادگیری، رفتار، عملکرد، مهارت‌های نگرشی و شناختی افراد دارد.