هدف: معنای زندگی در رویکردهای دینی همیشه مورد تاکید بوده و می ­تواند نقش مهمی در زندگی زناشویی ایفا ­کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنادرمانی مبتنی بر فرهنگ اسلامی بر سلامت روانی و تعارضات زناشویی زوجین انجام شد.
مواد و روش­ها: این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زوج­ های مراجعه ­کننده به مرا کز مشاوره شهر یزد در سال 1396 که به علت داشتن تعارضات زناشویی بر اساس مصاحبه روانشناختی و پرسشنامه تعارضات زناشویی که به این مراکز مراجعه کرده بودند و ۳۰ نفر از آن­ها به روش نمونه گیری دردسترس برای ورود به پژوهش انتخاب و به­ طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش در طول 10 جلسه 90 دقیقه­ ای تحت آموزش معنادرمانی مبتنی بر فرهنگ اسلامی قرارگرفت. داده­ها در مرحله پیش­آزمون و پس­آزمون با استفاده از پرسشنامه­ های تعارض زناشویی ثنایی و همکار (1375) و سلامت روانی گلدبرگ و هیلر (1979)جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شد.
یافته ­ها: نتایج نشان داد که در گروه آزمایش میانگین نمره تعارضات زناشویی از 33/119 در مرحله پیش آزمون به 25/82 در مرحله پس­آزمون کاهش یافت. هم­چنین در گروه آزمایش میانگین نمره سلامت روانی از 3923/71 در مرحله پیش آزمون به 57/109 در مرحله پس آزمون افزایش یافت(001/0>P).
نتیجه ­گیری: با توجه به یافته‌ها می‌توان نتیجه گفت به کارگیری معنادرمانی مبتنی بر فرهنگ اسلامی در افزایش سلامت روانی و کاهش تعارضات زناشویی تاثیر دارد.