هدف: هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم قدرت در خانواده با اثربخشی روش تئوری انتخاب بر شیوه های کنترل و تجربه هیجانی نسبت به همسر در زنان متاهل دارای تعارضات زناشویی بود.
مواد و روش ها: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری زنان شهر اصفهان بود. نمونه شامل 60 زن دارای تعارضات زناشویی بود که به شکل در دسترس انتخاب شدند؛ و به شکل تصادفی در سه گروه  واقعیت درمانی، گروه تنظیم قدرت و گروه کنترل گمارش شدند. در حالیکه گروه گواه در لیست انتظار بود گروه های آزمایش 8 جلسه نود دقیقه ای آموزش های واقعیت درمانی و تنظیم قدرت را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از شیوه های کنترل ( یوسفی، 1396) و تجربه هیجانی نسبت به همسر (یوسفی، 1401). هر سه گروه در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری در معرض ارزیابی قرار گرفتند. داده های گردآوری شده به کمک آمارتوصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس با اندازه های تکراری) تحلیل شدند؛ محاسبات آماری به کمک نرم افزار SPSS نسخه ی 23 انجام شد.
یافته ها: نتایج نشان داد هر دو روش بر بهبود شیوه های کنترل و تجربه هیجانی نسبت به همسر موثر بوده اند (05/0=P).
نتیجه گیری: نتایج آزمون بونفرونی نشان داد که روش تنظیم قدرت اثر بیشتری نسبت به واقعیت درمانی داشته است. با توجه به این نتایج می توان گفت روش تنظیم قدرت در خانواده برای بهبود شیوه های کنترل و تجربه هیجانی نسبت به همسر روش مناسبی است.