هدف: کیفیت زندگی یکی از متغیرهایی است که بررسی آن اهمیت زیادی دارد و به نظر می‌رسد که حضور در اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌ها نقش موثری بر آن داشته باشد. بنابراین، هدف این مطالعه تعیین تاثیر حضور دانش‌آموزان در اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌ها بر کیفیت زندگی با میانجی وضعیت اجتماعی- اقتصادی بود.
مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش دانش‌آموزان استفاده‌کننده از اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌های شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. از میان آنها تعداد 450 دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه محقق‌ساخته حضور دانش‌آموزان در اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌ها، سیاهه کیفیت زندگی (وارنی و همکاران، 2001) و پرسشنامه وضعیت اجتماعی- اقتصادی (قدرت‌نما و همکاران، 1392) گردآوری و با روش مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS-25 و Smart PLS-3  تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که مدل حضور دانش‌آموزان در اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌ها بر کیفیت زندگی با میانجی وضعیت اجتماعی- اقتصادی برازش مناسبی داشت. همچنین، حضور دانش‌آموزان در اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌ها بر کیفیت زندگی و وضعیت اجتماعی- اقتصادی و وضعیت اجتماعی- اقتصادی بر کیفیت زندگی تاثیر مستقیم و معنادار و حضور دانش‌آموزان در اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌ها با میانجی وضعیت اجتماعی- اقتصادی بر کیفیت زندگی تاثیر غیرمستقیم و معنادار داشت (001/0P<).
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاکی از تاثیر مستقیم حضور دانش‌آموزان در اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌ها بر کیفیت زندگی و تاثیر غیرمستقیم آن با میانجی وضعیت اجتماعی- اقتصادی بود. بنابراین، برای بهبود کیفیت زندگی دانش‌آموزان می‌توان زمینه را برای بهبود حضور دانش‌آموزان در اماکن ورزشی- تفریحی پارک‌ها و وضعیت اجتماعی- اقتصادی آنها فراهم کرد.