هدف: هدف پژوهش حاضر رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه و تنظیم هیجانی با رضایت زناشویی با میانجی گری تاب آوری در زنان متاهل بود.
مواد و روش ها: جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی زنان متأهل مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره تحکیم بنیاد خانواده با رویکرد سبک زندگی اسلامی شهر تهران در سال 1400 تشکیل داد. حجم نمونه نهایی با محاسبه بیش‌برآورد به دلیل پیش‌بینی ریزش آزمودنی 401 نفر بود که با توجه به گستردگی جامعه مورد مطالعه از روش غیرتصادفی و دردسترس استفاده شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های ویژگی‌های دموگرافیک، رضایت زناشویی انریچ (1983)، طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه یانگ (1998)، تنظیم هیجان گارنفسکی و همکاران (2002) و تاب‌آوری کانر و دیویدسون (2003) استفاده شد. سپس داده‌های حاصل با استفاده از روش تحلیل مسیر توسط نرم‌افزار SPSS-26 و AMOS-18 تجزیه‌وتحلیل شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که طرحواره های ناسازگار اولیه بر رضایت زناشویی در زنان تاثیر مستقیم  دارد. تنظیم هیجان انطباقی و منفی بر رضایت زناشویی در زنان  تاثیر مستقیم دارد. تاب آوری بر رضایت زناشویی در زنان تاثیر مستقیم دارد. طرحواره های ناسازگار اولیه بر رضایت زناشویی  با میانجی گری تاب آوری در زنان تاثیر غیرمستقیم دارد. تنظیم هیجان انطباقی و منفی بر رضایت زناشویی با میانجی گیری تاب آوری در زنان تاثیر غیرمستقیم دارد. (001/0>p).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش می‌توان گفت که متغیرهای تاب‌آوری، تنظیم هیجان و طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه می‌توانند نقش مهمی در رضایت زناشویی داشته باشند و لزوم توجه به این متغیرهای مهم در برنامه‌های پیشگیری از طلاق باید مدنظر قرار گیرد.