هدف: چگونگی سپری کردن اوقات فراغت، نمودی از وضعیت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی یک جامعه است که بهره گیری مناسب از آن می‎تواند تأثیر زیادی بر توسعه کیفیت زندگی اجتماعی و اقتصادی افراد در یک کشور داشته باشد. با عنایت به اهمیت موضوع گذراندن الگوهای مختلف فراغتی این تحقیق به منظور بررسی نقش احساس امنیت اجتماعی در میزان گذراندن الگوهای مختلف فراغتی در بین شهروندان شهر اصفهان در فضاهای شهری به انجام رسیده است.
مواد و روش: روش تحقیق پیمایش و جامعه آماری افراد 18 سال به بالای شهر اصفهان است که تعداد آنها بر اساس آخرین آمار در حدود 1500000 هزار نفر می باشد و تعداد 600 نفر از این افراد با بهره گیری از فورمول کوکران به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شده اند.  
یافته ها: یافته های تحقیق حاکی از آن است که بین میزان کل احساس امنیت اجتماعی (38/0 =P)، و ابعاد آن یعنی احساس امنیت جانی (44/0 =P)، احساس امنیت مالی (35/0 =P)، احساس امنیت جمعی (39/0 =P)، احساس امنیت روانی (40/0= P) و احساس امنیت اخلاقی (33/0 =P) با میزان گذراندن الگوهای مختلف فراغتی شهروندان ارتباط مثبت و معنادار وجود دارد؛ بنابراین تمامی فرضیه‌های پژوهش تأیید می‌شوند. نتایج بدست آمده از مدل معادله ساختاری (Smart PLS) نیز حاکی از آن است که احساس امنیت اجتماعی بر گذراندن الگوهای مختلف فراغتی تأثیر متوسط داشته (58/0) و متغیر سرمایه اجتماعی در مجموع (33/0) از واریانس متغیر گذراندن الگوهای مختلف فراغتی را تبیین می کند.
نتیجه گیری: در شهرهای بزرگ، بی نظمی اجتماعی، بی اعتمادی، زمینه ترس و احساس ناامنی در بین شهروندان فراهم ساخته است. بنابراین باید زمینه های احساس امنیت اجتماعی در ابعاد مختلف فراهم شود و با افزایش اطمینان خاطر زمینه های افزایش حضور مردم در محیط های عمومی و به ویژه فراغتی را موجب گردد.