تأثیر گناه بر تربیت، سرنوشت و معرفت انسان از مسلمات شریعت خاتم است و در سخنان برخی از فلاسفه اسلامی به این واقعیت اشاره شده است.
بحث تحقیق :نظریه سهروردی در این باب بر پایه مبنای متافیزیکی فلسفه­اش یعنی نور و ظلمت شکل می­گیرد. گناه هم بر ساحت علوم حضوری و حصولی موثر است که به صورت قطع شدن ارتباط با انوار الهی نشان داده می­شود و هم سرنوشت انسان در عالم پس از مرگ را دچار مخاطره می­کند که به صورت ملکات نفسانی در چرخه تناسخ خود را به نمایش در می­آورد. هدف این تحقیق بررسی و تجمیع نظریات پراکنده سهروردی در این زمینه است. این نوشتار با روش توصیفی ـ تحلیلی و شیوه کتابخانه­ای برای رسیدن به هدف فوق سامان یافت. نفس نزد سهروردی از جنس نور است و نور هم عین آگاهی است و چون ماده به خود آگاهی ندارد زیرا یک­پارچه هویتی غیرادراکی دارد و در تاریکی و لاشعوری غوطه­ور است پس مشغولیت بیش از حد تعادل به عالم ماده و امور مادی و هر چه از آن ناشی شود در دایره گناه به حساب می­آید؛ و به همان اندازه تعلق به عالم ماده ساحت­های معرفتی و غیرمعرفتی او را دچار خطر می­کند.