هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر الگوی گربه سازگار بر هیجان و عاطفه تحصیلی دختران نوجوان دارای علائم بالینی استرس پس از ضربه انجام شد.
مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را کلیه دختران دوره اول متوسطه شهر زاهدان در سال 1400 که در مراکز مشاوره دارای پرونده مشاورهای مربوط به استرس پس از ضربه ناشی از فوت یکی از بستگان درجه یک به واسطه کرونا بودند، تشکیل داد که از این بین، 20 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و پس از اجرای پیش‌آزمون به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. افراد گروه‌های آزمایش درمان شناختی رفتاری گربه سازگار را در طی 16 جلسه 90 دقیقهای بر اساس پکیج شناخت‌درمانی مبتنی بر الگوی گربه سازگار کندال و هتکه (1398) توسط محقق دریافت کردند و گروه کنترل هیچ گونه درمانی را دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه هیجان‌های تحصیلی پکران و همکاران (2002)، پرسشنامه عاطفه مثبت و عاطفه منفی واتسن، کلارک و تلگن (1988) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از روش‌های آماری کوواریانس تک و چند متغیره انجام شد.
یافته ها: یافته‌ها نشان داد که درمان شناختی رفتاری مبتنی بر الگوی گربه سازگار، بر هیجان و عاطفه تحصیلی دختران نوجوان دارای علائم بالینی استرس پس از ضربه (ناشی از فوت یکی از اعضای خانواده بر اثر کرونا) مؤثر بود.
نتیجه گیری: عواطف منفی معلول برخی تحریفهای شناختی شایعاند و همین تحریف‌های شناختی، تفکر ناکارا را حفظ میکنند. مانند تعمیم افراطی، شخص از یک رویداد خاص، قاعدهای کلی میسازد و آن را به طرز نامناسبی در مورد وضعیتهای دیگر به کار می‌برد.