هدف: مقاله حاضر با هدف بررسی وضعیت  عوامل موثر بر توسعه آموزش مدیران در دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد.
مواد و روش ها: روش تحقیق به لحاظ هدف، توسعه ای و از نظرنوع داده ها جزء تحقیقات آمیخته اکتشافی متوالی و به روش داده بنیاد انجام شد و از حیث روش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل تعدادی از خبرگان و در بخش کمی شامل کلیه مدیران زن و مرد دانشگاه علوم پزشکی ایران شامل 301 نفر است، که در بخش کیفی 12 نفر به روش گلوله برفی و در بخش کمی تعداد 169 نفر طبق جدول کرجسی و مورگان به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته بود که در بعد کمی از روایی ظاهری، محتوایی و سازه استفاده شد. همچنین CVR با ضریب 832/0 تأیید و در بعد کیفی از نظرسنجی از افراد خبره مورد تأیید و آلفای کرونباخ با ضریب 855/0  محاسبه و پایایی نیز تایید شد و داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج نشان داد که عوامل توسعه آموزش مدیران در دانشگاه علوم پزشکی ایران دارای ابعاد و مولفه هایی شامل: 1-عوامل راهبردی شامل: آینده نگری، واقعیت گرایی، شناخت محیط2-فرهنگ یادگیری شامل: آموزش مستمر، شوق یادگیری، آرمان مشترک3-حمایت و پشتیبانی شامل: توانایی مدیران، رفع نیازها، فراهم آوردن امکانات، بهبود ارتباطات سازمانی 4-عوامل ساختاری-انگیزشی شامل: عوامل شخصیتی، ساختاری و عوامل انگیزشی 5-عوامل بهسازی آموزشی شامل: مهارت افزایی، توسعه مدیریت مشارکتی، نظارت و ارزیابی و بهبود جو سازمانی 6-عوامل توسعه گرایی شامل: بهبود رشد اخلاقی، بهبود عملکرد سازمانی، بهبود توان تصمیم گیری و بالندگی است.
نتیجه گیری: همچنین همه مولفه ها به جز مولفه های آینده نگری (892/4)، شوق یادگیری (665/4) و آرمان مشترک (581/4)، بهبود ارتباطات سازمانی (886/4) و بهبود جو سازمانی (961/4)در وضعیت مطلوبی بسر نمی برند.