هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی مؤلفه‌های هوش هنری و تأثیر آن بر بهداشت روان (یک پژوهش آمیخته)، انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی، و از نظر روش آمیخته اکتشافی (تلفیقی از روش‌های کیفی و کمی) بود.
مواد و روش‌ها: در بخش کیفی جامعه آماری شامل خبرگان منتخب حوزه سازمان آموزش و پرورش استان مازندران با سابقه مدیریت و سیاست‌گذاری بودند که به صورت هدفمند به تعداد 17 نفر تعیین شدند. در بخش کمی جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان متوسطه اول استان مازندران در سال تحصیلی 99–1398 به تعداد 124796 نفر بود که طبق جدول کرجسی و مورگان، تعداد 375 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. روش جمع‌آوری اطلاعات  کتابخانه‌ای، و ابزار اندازه‌گیری در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی شامل پرسشنامه محقق‌ساخته بود، که روایی سازه آن، با استفاده از روش تحلیل عاملی و مقدار پایایی از طریق ضریب آلفای کرونباخ  به ترتیب برای هوش هنری و بهداشت روان  برابر 94/0 و 92/0 محاسبه شد. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها در بخش کیفی از طریق  کدگذاری های سه‌گانه روش گراندد تئوری)کدگذاری باز، کدگذاری محوری، و کدگذاری انتخابی) حاصل از مصاحبه‌های عمیق و باز با خبرگان و در بخش کمی از آزمون K-S جهت نرمال بودن متغیرهای پژوهش و جهت پاسخگویی به سؤالات پژوهش از آزمون t  تک گروهی، همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیونی و معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS22 و Amos انجام شد.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که رابطه معناداری بین هوش هنری و مؤلفه‌های آن (استعداد هنری، نگرش هنری، ذوق هنری، فعالیت هنری، مهارت هنری و اقتصاد هنر) با بهداشت روان در دانش‌آموزان‌ پسر متوسطه اول استان مازندران وجود دارد.
نتیجه‌گیری: همچنین نتایج تحقیق برازش مدل مفهومی را تأیید نمود و یک مدل جامع برای هوش هنری و تأثیر آن بر بهداشت روان دانش‌آموزان پسر متوسطه اول استان مازندران ارائه گردید.