پژوهش حاضر با هدف دستیابی به میزان و نحوه تأثیر تماشای یا شنیدن برنامه‌های دینی و مذهبی صداوسیما در ارتقای دینداری مخاطبان، انجام شده است. دین به‌عنوان یک نهاد اجتماعی، در شکل‌‌گیری هنجارها و ارزش‌‌های جامعه دین‌داران، نقشی اساسی ایفا می‎کند و مخاطبان خود را به‌سوی سعادت و کمال رهنمون می‌سازد. این نهاد اجتماعی برای رسیدن به اهداف خود، از ابزارهای مختلفی بهره می‌‌گیرد که یکی از آنها، رسانه‌‌های ارتباط جمعی است و از آن‌جا که در جمهوری اسلامی ایران، صداوسیما - رسانه ملی – مهم‌ترین رسانه جمعی است، تعیین نقش این رسانه در رسیدن به این هدف مهم، ضروری است. 
برای انجام این پژوهش، از روش تحقیق پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری تحقیق افراد 15 تا 60 سال با سواد ساکن شهر ساری بوده‌اند که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای تعداد 317 نفر از آنان به‌عنوان افراد نمونه انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسش‌نامه محقق‌ساخته و به‌صورت مصاحبه حضوری با افراد نمونه، جمع‌آوری شده است. برای تحلیل یافته‌ها نیز از آزمون آماری خی‌‌دو استفاده شد.
  یافته‌‌ها نشان می‌‌دهد 1/51 درصد از بینندگان یا شنوندگان برنامه‌‌های رادیو  و تلویزیون، استفاده‌کننده برنامه‌های دینی و مذهبی صداوسیما بوده‌‌اند. 5/11 درصد، بیننده پی‌گیر و 2/46 درصد بیینده غیرپی‌گیر مذکور بوده‌اند. یعنی تقریباً نزدیک به نیمی از مخاطبان برنامه‌‌های دینی و مذهبی، در استفاده از این برنامه‌‌ها، چندان فعال نیستند و به‌صورت جدی آنها را دنبال نمی‌کنند. مهم‌ترین یافته تحقیق آن است که فقط 46 درصد از مخاطبان برنامه‌های دینی و مذهبی صدا و سیما، عملکرد این برنامه‌ها را در ارتقای دینداری مردم موفق و کاملاً موفق ارزیابی کرده‌اند. فقط 4/49 درصد با کیفیت کنونی این برنامه کاملاً موافق‌ یا موافق بوده‌اند. سیاست‌زده‌بودن برنامه‌های دینی و مذهبی، مهم‌ترین انتقادی بود که مخاطبان نسبت به این برنامه‌ها ابراز داشته‌اند. برنامه‌های صدا و سیما فقط 10 درصد به‌عنوان منبع کسب اطلاعات دینی و مذهبی پاسخگویان بوده است.