هدف: هدف این پژوهش، پیش‌بینی اختلال وسواس در اپیدمی کرونا بر اساس نشخوار فکری در بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تفرش بود.
مواد و روش‌ها: این تحقیق از لحاظ زمانی از نوع مقطعی بود به این علت که در سال 1401 انجام پذیرفت و از لحاظ ژرفایی از نوع تحقیقات پهنانگر و از لحاظ معیار اجرایی تحقیق کاربردی، از نظر گردآوری اطلاعات جزو روش‌های تحقیق اسنادی و میدانی محسوب می‌گردد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تفرش در سال تحصیلی 1401-1400 بود که تعداد آن‌ها بنابر آمار کسب‌شده از مسئولین آموزش دانشگاه 581 نفر بود. نمونه آماری شامل 231 نفر از اعضای جامعه آماری مذکور بود که به‌منظور تعیین آن، از جدول مورگان بهره گرفته شد که این تعداد به دلیل شیوع کرونا ویروس به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه‌های استاندارد وسواس فکری- عملی مادزلی (1997) و پرسش‌نامه نشخوار فکری (RRS) نولن هوکسما و مارلو (1991) بوده است. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 تجزیه‌وتحلیل شدند و با بهره‌گیری از آمار توصیفی، به محاسبه میانگین و انحراف استاندارد پرداخته شد و از آمار استنباطی به روش رگرسیون چندگانه به روش همزمان و ضریب همبستگی پیرسون تجزیه‌وتحلیل داده‌ها انجام شد.
یافته‌ها: یافته‌ها حاکی از آن است که علامت‌داربودن، درون‌گری و نکوهش خود با ضریب رگرسیونی به‌ترتیب برابر با (238/0، 303/0 و 266/0) رابطه مثبت و معناداری با اختلال وسواس دارند. 
نتیجه‌گیری: بنابراین این نتیجه حاصل شد که نشخوار فکری (علامت‌دار‌بودن، درونگری و نکوهش خود) می‌تواند اختلال وسواس را در اپیدمی کرونا در بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تفرش پیش‌بینی کند.