هدف: این پژوهش با هدف، تبیین مدل یابی ساختاری علاقه اجتماعی بر اساس سلامت معنوی و هوش اخلاقی با نقش میانجی باورهای انگیزشی در نوجوانان انجام شد.
مواد و روش ها: روش پژوهش مقطعی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه (دختر و پسر) در شهر تهران در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل دادند، که از میان آن‌ها، تعداد 400 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. در این پژوهش از ابزارهای علاقه اجتماعی (سهامی، 2011)، سلامت معنوی (پولوتزین و الیسون، 1982)، هوش اخلاقی (لینک و کیل، 2005) و باورهای انگیزشی (پینتریچ و همکاران، 1991) استفاده شد که همگی از اعتبار و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. به منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS-V23 و Amos-V8.8 استفاده گردید. همچنین به‌منظور پاسخگویی به فرضیه‌های پژوهش از مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد که اثر مستقیم سلامت معنوی بر علاقه اجتماعی نوجوانان مورد تأیید بوده است. اثر مستقیم هوش اخلاقی بر علاقه اجتماعی نوجوانان تایید می شود. اثر مستقیم سلامت معنوی بر باورهای انگیزشی نوجوانان مورد تأیید بوده است. اثر مستقیم هوش اخلاقی بر باورهای انگیزشی نوجوانان تایید می شود. اثر مستقیم باورهای انگیزشی بر علاقه اجتماعی نوجوانان مورد تأیید بوده است.
نتیجه گیری: همچنین نتایج نشان داد که اثر غیرمستقیم سلامت معنوی بر علاقه اجتماعی نوجوانان به واسطه باورهای انگیزشی تایید می شود. اثر غیرمستقیم هوش اخلاقی بر علاقه اجتماعی نوجوانان به واسطه باورهای انگیزشی رد می شود. لذا توجه به متغیرهای مذکور در پیشگیری و طراحی درمان‌های مناسب‌تر به پژوهشگران و درمانگران یاری می‌رساند.