هدف: سرطان سینه به عنوان یک بیماری مزمن و ناتوان کننده دارای تبعات بسیاری است و زندگی فرد را از جهات مختلف تحت تاثیر قرار می دهد. هدف این پژوهش اثربخشی درمان شفقت به خود بر سبک زندگی اسلامی، رضایت جنسی و عملکرد جنسی در بیماران دارای سرطان پستان بود.
مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع نیمه تجربی و پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان دارای سرطان پستان شهر تهران در سال 1401 بودند که 30 نفر (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های سبک زندگی اسلامی کاویانی(1388)، رضایت جنسی بحرینیان و یاوری(1386) و شاخص عملکرد جنسی زنان روزن(2005) بود. مداخله درمان شفقت به خود طی 8 جلسه 90 دقیقه ای هفته ای دوبار در گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکردند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آزمون های توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد. میزان P کمتر از 05/0 معنی داری در نظر گرفته شد.
یافته ها: در گروه آزمایش میانگین و انحراف معیار سبک زندگی اسلامی 61/8±68/50 به 68/10±57/69،  رضایت جنسی از 58/6±57/48 به 47/8±33/67 بعد از انجام مداخله افزایش یافته است. هم چنین میانگین و انحراف معیار نمره عملکرد جنسی از 67/6±27/39 به 67/8±24/51 بعد از انجام مداخله افزایش یافته است (01/0>p)
نتیجه گیری: در زنان مبتلا به سرطان پستان، درمان شفقت به خود می تواند منجر به افزایش سبک زندگی اسلامی، رضایت جنسی و عملکرد جنسی گردد. لذا برگزاری جلسات شفقت به خود جهت پیشگیری و حل مشکلات بیماران مبتلا به سرطان پستان در مراکز مشاوره پیشنهاد می شود.