هدف: هدف این تحقیق ارائه الگویی سلامت محور از تربیت عاطفی فرزندان در منابع و اندیشه های  اسلامی با روش توصیفی- تحلیلی می باشد.
مواد و روش ها: با توجه به وضعیت زندگی در جامعه ای دینی و نیز ورود الگو های مختلف و بیگانه از روابط عاطفی و گسترش آن در میان جوانان و نوجوانان، لازم و ضروری است تا با مطالعه و بررسی اندیشه های دینی و اسلامی و رجوع به آرا و اندیشه های بزرگان دین، الگوهای رفتاری از روابط عاطفی را برای خانواده ها و تربیت فرزندان ارائه بدهیم.
یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که؛  بارز نمودن و شکوفاسازی توانمندی های عاطفی در میان همسران، نه تنها ارتباط میان آن دو را در سطوح مختلف سامان می دهد، بلکه به ارتقاء و سالم سازی روابط با دیگران، از جمله خدا و نیز جو خانوادگی سالم تر برای دوری از تنش و درگیری و پرورش فطرت و توانمندی های سرشتی فرزندان به سوی خوبی و خیر باشد. به بیان دیگر، پدر و مادر در جایگاه محوری ترین عنصر تعاملات خانوادگی، وقتی التزام اساسی به آموزه های اخلاقی، ارزشی، دینی و عاطفی در روابط همسری داشته باشند، می توانند الگوی مقبول و ارزنده ای برای انتقال مفاهیم و آموزه های نظام ارزشی جهانی، انسانی، فرازمانی و فرامکانی دین اسلام به فرزندان خویش باشند و شخصیت و هویت وجودی آنان را پایه ریزی کنند.
نتیجه گیری: یکی از عوامل مهم و اثرگذار بر تربیت فرزندان، مشاهده روابط مطلوب میان والدین است که منشأ این روابط مطلوب والدین، به فعلیت رساندن عواطفشان است.