هدف: تجسم اعمال، ازجمله مباحثی است که درآیات و روایات مکرراً به آن اشاره‌شده است و از مسائل مهم علم کلام است، این نظریه به بسیاری از ایراداتی که فلاسفه دین و متکلمان غرب در توجیه و تصحیح کیفر و عذاب اخروی وارد کرده‌اند پاسخ می‌دهد. به نظر می‌رسد، ازآنجایی‌که اولاً تجسم اعمال از مسائلی است که درآیات و روایات در بحث مربوط به آخرین نقطه سیروسفر و پایان کار انسان، بهشت یا جهنم مورد تأکید قرارگرفته است و ثانیاً امروزه نیز از مهم‌ترین مسائل علم کلام است که متکفل پاسخگویی به ایرادات و ابهامات و ارائه توضیحات به فلاسفه دین و متکلمین غرب در توجیه و تصحیح کیفر و عذاب اخروی و چگونگی پیدایش آخرین ایستگاه بشری یعنی بهشت و جهنم است و ثالثاً وجود ایراد و شبهه درباره وجود جهنم و غایت و انگیزه آن و ناسازگاری ظاهری آن بارحمت ورافت الهی، عالمان متقدم و متأخر اسلامی را برانگیخته تا در مقام تصحیح و توجیه آن برآیند؛ بنابراین نظریه تجسم اعمال یکی از موفق‌ترین راه‌حل‌های بیان ملاک کیفر اخروی است و انگیزه تحقیق و تحلیل دقیق این نظریه را در میان متکلمان و فلاسفه مضاعف می‌کند. این مسئله از جنبه‌ی تربیتی نیز دارای اهمیت است چراکه انسان اگر بداند که هر فعل و عمل و نیتی که در دنیا انجام می‌دهد هرگز از او جدا نمی‌شود و همیشه با او هست، در انجام کارهای خود دقت بیشتری کرده و حساب‌شده عمل می‌کند.
مواد و روش ها: از اینرو نگارندگان در این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی برآنند تا تجسم اعمال در آخرت را با توجه به عملکرد انسان در این دنیا از دیدگاه آیت‌الله جوادی آملی مورد شرح و تبیین قرار دهند.
یافته ها: و به این نتیجه دست‌یافته اند که نفس در عین وحدت، موجودی دارای مراتب مختلف است.
نتیجه گیری: اعمال انسان با نفس او هم‌سنخ و ازنظر وجود متحدند و روح با هر عملی که انجام می‌دهد در روز قیامت صورت همان کار برایش نمایان می‌شود و همین اعمال با تغییر در روز جزا تبدیل به عذاب یا ثواب می‌شود و این همان تجسم اعمال است.