زمینه و هدف: سبک زندگی اسلامی، الگوی هماهنگ باورها، ارزش‌ها و رفتارهای فردی، خانوادگی و اجتماعی است که عبادت، اخلاق، کار، تحصیل، مصرف و روابط انسانی را در جهت عبودیت و قرب الهی سامان می‌دهد. این پژوهش با هدف تبیین مبانی و دلالت‌های عملی آن بر اساس حکمت متعالیه ملاصدرا و آموزه‌های قرآنی و روایی انجام شد.

روش بررسی: پژوهش با رویکرد کیفی، روش توصیفی ـ تحلیلی و مطالعه کتابخانه‌ای انجام گرفت. اصول اصالت و تشکیک وجود، حرکت جوهری، غایت‌مندی هستی، فقر وجودی انسان، مراتب نفس، اختیار و استکمال انسان تحلیل و با آیات و روایات مرتبط تطبیق داده شد.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که جهان در حکمت صدرایی، توحیدی، پویا و غایت‌مند است و انسان موجودی مختار، ذومراتب و دارای ظرفیت تحول تدریجی به شمار می‌آید. این مبانی به شاخص‌هایی عملی، از جمله هدفمندکردن کار و تحصیل، خودسازی تدریجی، اعتدال در مصرف، توجه متوازن به جسم و روح، مسئولیت‌پذیری، رعایت حقوق دیگران و پیوند خانواده و فعالیت‌های اجتماعی با ارزش‌های الهی، منتهی می‌شود.

نتیجه‌گیری: سبک زندگی اسلامی در نگرش صدرایی، «زیست آگاهانه، متعادل و استکمالی» است که انتخاب‌ها و رفتارهای روزمره را در مسیر رشد وجودی و قرب الهی جهت می‌دهد. پیوند حکمت متعالیه با قرآن و سنت نیز زمینه تبدیل مبانی نظری به الگویی کاربردی در عرصه‌های فردی، خانوادگی و اجتماعی را فراهم می‌سازد.