در جهانی که ربوبیت آن بر عهده پروردگاری بی همتا است، بدیهی است که هیچ اتفاق وابتلائی بدون حکمت نمی‌باشد؛ و یکی از شایع‌ترین ابتلائات که بشر همواره با آن درگیر بوده است، بیماری می‌باشد. دیدگاه بیمار نسبت به بیماری و شیوه تعامل وی با آن می‎تواند عاملی مهم در چگونگی سپری کردن رنج و ناآرامی در مدت بیماری باشد. روایات معصومان(ع) رهیافت‌هایی سودمند در بیان وظایف بیمار در مواجهه بهینه وکارآمد با بیماری در اختیار قرار می‌دهد. این تحقیق به صورت کتابخانه‌ای و با روش توصیفی تحلیلی و تحلیل مفهومی و اَسنادی صورت گرفته است. با استفاده از روش مذکور، روایات معصومان (ع) که بر وظایف بیمار در نظام درمان بر اساس روایات دلالت دارند، از کتاب دانشنامه احادیث پزشکی جمع‌آوری شده است. سپس، با توجه به اهداف تحقیق، دسته‌بندی و تحلیل شده است. یافته‌های پژوهش حکایت از آن داشت که با توجه به روایات، وظایف بیمار تحت دو عنوان کلی: الف) وظایف بیمار در مواجهه با بیماری، ب) وظایف بیمار در پیشگاه پروردگار قرار می‌گیرد. طبق نتایج پژوهش در نظام توحیدی، وظایف بیمار در مواجهه با بیماری شامل: 1- پنهان داشتن بیماری، 2- اظهار بیماری نزد پزشک، 3- پرهیز از مصرف دارو تا حد امکان است؛ وظایف بیمار در پیشگاه پروردگار شامل: 1- صبر، 2- شکرگزاری، 3- دعا، 4- باور به آزمون الهی بودن بیماری، 5-عدم درخواست بیماری، 6- صدقه می‌باشد.