سلامت معنوی به‌عنوان بعدی مهم از سلامت انسان، به‌تدریج در دهه‌های اخیر به موضوعی محوری در تحقیقات علمی و بالینی تبدیل‌شده است. این مفهوم به ارتباط عمیق فرد با خود، دیگران و جهان اطراف اشاره دارد و دربرگیرنده ابعاد مختلفی ازجمله معنا، هدف و ارزش‌های زندگی است. بر اساس نظریه‌های جدید، سلامت معنوی نه‌تنها به‌عنوان یک عامل محافظتی در برابر اختلالات روانی عمل می‌کند بلکه به‌عنوان یک پیش‌نیاز برای بهبود کیفیت زندگی و سلامت جسمانی نیز شناخته می‌شود. مبانی کلامی به‌ویژه در متون دینی می‌تواند به‌عنوان منابع غنی برای تقویت سلامت معنوی عمل کنند. با توجه به اهمیت روزافزون سلامت معنوی در زندگی مدرن و تأثیرات مثبت آن بر سلامت روان و جسم، پژوهش در این حوزه به‌ویژه در ارتباط با مبانی کلامی و دینی، به‌عنوان یک ضرورت علمی و اجتماعی مطرح می‌شود. نظر به اهمیت این امر، در این پژوهش محقق با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی ماهیت سلامت معنوی و مبانی کلامی آن با نظر به اندیشه علامه جعفری، شارح نهج‌البلاغه، پرداخته شد. از مهم‌ترین نتایج این پژوهش این است که ماهیت سلامت معنوی در اندیشه علامه جعفری برگرفته از تزکیه، تقوا و حیات طیبه است. همچنین به دست آمد که وجود حضرت حق، اعتبار گزاره‌های دینی و قرار گرفتن سلامت معنوی در قلمرو دین، هدف بودن حیات طیبه در دین‌داری، امامت و ولایت مهم‌ترین مبانی کلامی است که در سلامت معنوی انسان نقش مهمی بر عهده دارد.