امروزه ادب، بیشتر در بکار بردن الفاظ ظاهری آن، خلاصه گردیده و کمتر می‌توان آثاری از آدابی عمیق که نشانگر تربیت حقیقی و خو گرفته به آداب باطنی باشد پیدا کرد. قرآن کریم علاوه بر ذکر آداب ظاهری، آداب باطنی و عمیقی را متذکر ساخته که می‌تواند طرحی جامع برای ساختن انسان‌هایی خو گرفته به ادب و جامعه انسانی ملتزم به آداب باشد. ناگفته پیداست که یک جامعه سالم در کنار سلامت جسم آحاد آن، به‌سلامت روان آن‌ها که به ادب و آداب افراد در تعامل با یکدیگر نیز بستگی دارد نیازمند است. ازآنجاکه ضوابط و آداب مطرح در قرآن کریم از جانب خالق آدمی مقرر گردیده، جامع‌ترین و ضروری‌ترین نکات لازم در رابطه باادب ذکر گردیده است. این نکات در نهاد خود تکلیف و حقوق افراد انسانی را در تعامل با یکدیگر مشخص نموده و می‌توان ادعا کرد اگر رعایت شوند روابط آدمی باخداوند و آحاد انسان‌هایی که در ارتباط با آن‌هاست بهبودیافته و بسیاری از اختلافات و گسستگی‌های خانوادگی و خویشاوندی و اجتماعی برطرف خواهد گردید.
پژوهش حاضر، مطالعه ای توصیفی - تحلیلی است و برای جمع­آوری اطلاعات آن، از روش اسنادی استفاده شده است. اسناد به‌کاررفته، آیات قرآن کریم هستند. در این مقاله با طرح آیات قرآنی پیرامون آداب فردی، خانوادگی و اجتماعی و با استفاده از عامل تفصیل، تأکید قرآن کریم بر ادب، نمودار گردیده است. عامل تفصیل، مجموعه آیاتی که پیرامون موضوعی مشخص، مطرح گردیده را باهدف سنجش میزان تأکید قرآن کریم بر آن موضوع، موردتحقیق و پژوهش قرار می‌دهد.