پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک زندگی (سنتی و مدرن) با سلامت عمومی در شهروندان کرمان انجام شده است. روش پژوهش پیمایش و جامعه آماری شامل کلیه شهروندان بالای 18 سال کرمان بوده که از بین آن‌ها 400  نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و در پاییز 1395 مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) و پرسشنامه سبک زندگی در دو بعد سنتی و مدرن بوده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS₂₃ و با محاسبه شاخص‌های آمار توصیفی از جمله میانگین و انحراف معیار بوده؛ همچنین از نرم‌افزار Amos Graphics₂₃ به‌منظور مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شده است. بر اساس یافته‌ها میانگین کل سلامت عمومی پاسخگویان 66/28 بوده؛ همچنین سبک زندگی مدرن اثر مستقیم بر سلامت عمومی دارد و با افزایش گرایش افراد به سبک زندگی مدرن، سلامت عمومی آنان کاهش می‌یابد (006/0P=)؛ سبک زندگی سنتی اثر مستقیم معناداری بر سلامت عمومی افراد نداشت (247/0P=). نتایج مدل پیشنهادی رابطه ساختاری سبک زندگی (سنتی و مدرن) و سلامت عمومی با داده‌ها برازش دارد؛ بنابراین، مدل پیشنهادی مناسب و مورد تأیید است.