اهداف: سالمندی دوران حساسی از زندگی بشر است و توجه به مسایل و نیازهای این مرحله یک ضرورت اجتماعی است. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی معنویت‌درمانی بر ابعاد کیفیت زندگی سالمندان بود.
مواد و روش‌ها: در این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل، با مراجعه به سه مرکز نگهداری سالمندان در شهر اصفهان، ۴۰ نفر از  سالمندان با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه ۲۰نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسش‌نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL-BREEF) و پرسش‌نامه هوش معنوی کینگ بود. پروتکل معنویت‌درمانی فرانکل به‌صورت گروهی طی ۸ جلسه ۶۰دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا و پس از پایان جلسات از دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. مرحله پیگیری بعد از گذشت ۳ ماه اجرا شد. داده‌ها به‌وسیله نرم‌افزار SPSS ۲۳ و با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، بین میانگین نمرات متغیرهای ابعاد کیفیت زندگی در گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معنی‌داری وجود داشت (۰/۰۰۰۱=p). فقط در متغیر سلامت روانی تفاوت معنی‌داری بین دو گروه مشاهده نشد (۰/۰۵p>).
نتیجه‌گیری: معنویت‌درمانی بر بهبود کیفیت زندگی سالمندان موثر است.