ادبیات‌ فارسی‌، افزون بر آنکه درونمایۀ مشترک با ادبیات جهان دارد‌، درونـ‌مایۀ سیاسی- اجتماعی و ماهیت میان‌رشته‌ای‌اش، آن را بر ادبیات سایر ملل برتری داده است. این پژوهش با نگاهی به یکی از آثار فاخر ادبیات فارسی به نام کلیله‌ودمنه سیمای حکومتداری در یک دورۀ تاریخی را بررسی می‌نماید. این پژوهش که جزو مطالعات میان رشته ای است بر آن است ابتدا با مطالعۀ منابع اصلی و سایر منابع مرتبط و فیش‌برداری از آنها و بررسی دیدگاه‌های علمی، مقدمات موضوع را فراهم آورد و پس از جمع‌آوری داده‌ها و مطالب و  با تجزیه و تحلیل آنها به این سوال پاسخ دهد که آیا علومی نظیر حکومتداری در ایران سابقۀ منسجم داشته‌اند؟ همچنین به دنبال آن است که الگویی برای حکومتداری مبتنی بر اخلاق و تجربه و دانش ایرانی-اسلامی برای عرصۀ حاضر ارائه نماید و نیز نشان دهد که ادبیات فارسی صرفا متون ادبی نیست و محملی برای انتقال علوم دیگر (و دارای ماهیّتِ میان‌رشته‌ای) است. چون این تحقیق، توصیفی-تحلیلی است فاقد متغیّرهای کمّی است و نمی‌توان اختلاف مقادیر متغیّرها را بر اساس اعداد و ارقام ثبت نمود یا برای آن‌ها مبدأ و پایان مشخص نمود، لذا فاقد حجم نمونه و بی‌نیاز از نمونه‌گیری است. به دلیلِ وسعت این جامعه، اثر ارزشمندِ کلیله و دمنه  به عنوانِ منبعِ اصلی مورد مطالعه و بررسی قرار خواهد گرفت.