هدف: هدف از پژوهش حاضر تبیین و تحلیل اسراف در کارهای حلال از منظر قرآن کریم و الزامات تربیتی آن بود.
مواد و روش ها: این پژوهش با روش تحلیل محتوای قیاسی با روش مایرینگ، به تبیین و تحلیل اسراف در کارهای حلال از منظر قرآن کریم و الزامات تربیتی آن می‌پردازد.
یافته ها:  اسراف در کارهای حلالی همانند (اسراف در خوردن و آشامیدن حلال، اسراف در استفاده از زینت‌ها، اسراف در استفاده از منابع طبیعی، اسراف در عبادت، اسراف در انفاق، اسراف در احکام قضایی، عدم اسراف در قتل و کیفیت قصاص قاتل، اسراف در کارهای اقتصادی، اسراف در خرج و مخارج زندگی، اسراف در عهد و پیمان، اسراف در معاشرت‌های اجتماعی) مورد بررسی قرار می‌گیرد که الزامات تربیتی همانند (زیاده‌روی در تمام امور، عدم تکبر و آثار مخرب آن، علو اسراف، عدم اسراف در اعمال و گفتار، عدم ظلم به دیگران، دوری از فساد، عدم اسراف در بخشش و آثار بخشش بیش از حد، نهی از افراط و تفریط در انفاق است، عدم اسراف در بذل بیت‌المال، عدم امساک در خرج کردن، عدم ایمان بخیل به وعده‌های الهی، کتمان نعمت‌های الهی ناسپاسی است، اعتماد به فضل خداوند دوری از بخل و ...) با توجه به تفاسیر قرآن استخراج شده است.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج دین مبین اسلام بهره­برداری مشروع از نعمت­های الهی و امکانات زندگی را مباح، روا و اسراف و زیاده­روی را حرام و ناروا می­داند. این به این دلیل است که مسلمان به تناسب امکانات و توانایی و کارآیی خود، در برابر جامعه مسئولیت دارد.