هدف: هدف اصلی این مقاله شناسایی عوامل توسعه آموزش کودکان کار است. روش انجام پژوهش آمیخته(کیفی-کمی) است.
مواد و روش ها: برای انجام این پژوهش علاوه بر مطالعۀ اسنادی، از تکنیک تحلیل مضمون با نرم افزار MAXQDA12 ، برای شناسایی عوامل و مؤلفه ها استفاده شده است. جامعه آماری در این پژوهش تمام خبرگان در حوزه آموزش بودند که بعد از انجام مصاحبه ۱1 اشباع نظری صورت گرفت و تمام مصاحبه ها بین 50 تا 90 دقیقه به طول انجامید. در ضمن مصاحبه های نیمه ساختار یافته با خبرگان دانشگاه در سال 139۸ به صورت کد های باز و محوری و گزینشی انجام شده و برای تعیین میزان تاثیرگذاری و تاثیرپذیری مولفه های از روش دیمتل استفاده شده است. با توجه به مصاحبه های نیمه ساختار یافته، 205 کد باز و ۱۱۳ کد محوری برای توسعه آموزش کودکان کار استخراج گردید، که در نهایت 3 بعد(آموزش های بهداشتی – فردی، آموزش های اجتماعی – فرهنگی و آموزش دانش و مهارتهای تحصیلی و حرفه ای) و 8 مولفه اصلی و 43 شاخص برای توسعه آموزش کودکان کار استخراج گردید.
یافته ها: یافته ها نشان داد سه مولفه ی بهداشت و سلامت جسمانی، بهداشت و سلامت روانی و آموزش اخلاقی از مولفه های تاثیرگذار هستند و به ترتیب مولفه های ویژگی های فرهنگی – ارتباطی(جمعی)، مدرسین منتخب، امکانات آموزشی، آموزش های حرفه ای و خدمات کمک درسی و محتوایی از مولفه های تاثیرپذیر هستند.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد توجه به آموزش کودکان کار، ایشان را از آسیب‌های اجتماعی جدی، مصون می دارد.