هدف: شدت و فاجعه انگاری درد همراه با پریشانی روان­شناختی همواره مشکلی قابل ملاحظه در بیماران مولتیپل اسکلروزیس محسوب می­شود. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان ذهن آگاهی مبتنی بر آموزه های اسلامی- ایرانی بر شدت درد، فاجعه انگاری درد و پریشانی روان­شناختی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر در برگیرنده تمامی زنان مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس شهر تهران در سال 1398 بود که در انجمن مولتیپل اسکلروزیس ایران عضویت داشتند. با عنایت به شبه آزمایشی بودن طرح، نمونه‌ای به حجم 30 نفر با توجه به معیارهای شمول از بین افراد جامعه آماری به صورت در دسترس انتخاب شدند. اعضای نمونه به صورت جایگزینی تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. سپس شرکت کنندگان گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه ای درمان ذهن آگاهی مبتنی بر آموزه های اسلامی- ایرانی شرکت کردند؛ در حالیکه اعضای گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکردند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه چندوجهی درد وست­هاون - ییل (1995)، مقیاس فاجعه­انگاری درد سالیوان و همکاران (1995) و مقیاس پریشانی روان شناختی کسلر (2003) بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل کوواریانس یک و چندمتغیره استفاده شد.
یافته­‌ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس یک متغیره نشان داد درمان ذهن آگاهی مبتنی بر آموزه های اسلامی- ایرانی بر شدت درد (17/19=F؛ 000/0=P) و پریشانی روان­شناختی (81/42=F؛ 000/0=P) تأثیر معناداری دارد. علاوه بر این، آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد مداخله تأثیر معناداری بر فاجعه انگاری درد (77/34=F؛ 000/0=P) و زیرمقیاس­های نشخوار ذهنی (77/208=F؛ 000/0=P) و بزرگنمایی (20/5=F؛ 000/0=P) دارد.
نتیجه‌­گیری: طبق یافته­های این مطالعه، درمان ذهن آگاهی مبتنی بر آموزه های اسلامی- ایرانی سبب کاهش شدت درد، فاجعه انگاری درد و پریشانی روان­شناختی در زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس می­شود و نمایانگر افق­های تازه در مداخلات بالینی است و می­توان از آن به عنوان یک روش مداخله­ای مؤثر سود جست. بنابراین، به نظر می­رسد این مداخله آموزشی برای زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس نیز کاربردی است.