هدف: این تحقیق به مطالعه رابطه میزان استفاده از تلویزیون با میزان اعتماد اجتماعی می پردازد. ما اعتماد را در سه نوع، اعتماد میان فردی، عام و نهادی مورد توجه قرارد داده ایم.
مواد و روش ها: روش تحقیق مورد استفاده در این تحقیق روش پیمایش می باشد که داده های تحقیق با استفاده از پرسشنامه به شکل میدانی جمع آوری شده است. همچنین تعداد 383 نمونه انتخاب شده و به شیوه نمونه گیری خوشه ای سیستماتیک عملیاتی شده است.
یافته ها: نتایج تحقیق نشان می دهد که بین میزان استفاده از تلویزیون داخلی و اعتماد عام و اعتماد نهادی رابطه معنی دار وجود دارد. همچنین استفاده از برنامه های سرگرم کننده همه انواع اعتماد را تحت تاثیر معنی دار قرار می دهد، برنامه خبری خارجی میزان اعتماد نهادی را تحت تاثیر قرار می دهد. بین میزان استفاده از تلویزیون داخلی متغیرهای واسط عام گرایی و ارزیابی از محیط رابطه معنی دار وجود دارد. میزان استفاده از برنامه خبری تلویزیون داخلی ارزیابی از مسئولان و احساس امنیت اجتماعی را تحت تاثیر معنی دار قرار می دهد.
نتیجه گیری: در مجموع می توان گفت که نتایج تحلیل رگرسیون نشان می دهد که مجموع تاثیر گذاری متغیرهای مستقل و واسط مطرح شده در تحقیق یعنی متغیرهای : تلویزیون داخلی، تلویزیون خارجی، ارزیابی از محیط، احساس امنیت، تعهد اجتماعی، عام گرایی و ارزیابی از مسئولان بر اعتماد اجتماعی در معنای کلی برابر با (546/0=(168/0+287/0+091/0) ضرایب تعیین متغیرهای مستقل بر اعتماد اجتماعی) 546/0 درصد می باشد که این ضریب نشان دهنده این مطلب است که متغیرهای مستقل و واسط مطرح شده در این تحقیق بیش از نیمی از تغییرات متغیر وابسته یعنی اعتماد اجتماعی را تبیین می کنند.