هدف: پژوهش حاضر به پیش‌بینی توانمندی هیجانی اجتماعی کودک براساس فاکتورهای فراهیجان منفی مادران با نقش میانجی امنیت دلبستگی کودک پرداخته است.
مواد و روش ها: نوع تحقیق همبستگی  -نظری با روش پیش‌بینی بوده و از بعد روش، توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری مطالعه حاضر شامل دانش آموزان دختر (دوره دبستان) به علاوه والدین آنها در مدارس ابتدایی شهر تهران بوده‌اند که تعداد 250 نفر به طور نمونه‌گیری هدفمند و شیوه مشارکت به صورت داوطلبانه که از انواع روشهای غیرتصادفی است گروه نمونه مورد مطالعه انتخاب گردید و با استفاده از فرمول 1 به 20 کلاین (2016) انتخاب شده‌اند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های زو و جی (۲۰۱۲) برای توانمندی‎های هیجانی اجتماعی، پرسشنامه میتمنسگروبر و همکاران (2009) برای متغیر فراهیجان و در نهایت پرسشنامه کرنز و همکاران (1996) برای امنیت دلبستگی بوده است. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و اموس انجام شده است.
یافته‌ها: بررسی نتایج نشان داد که خشم بر امنیت دلبستگی تاثیرگذار است. خشم بر توانمندی هیجانی اجتماعی و امنیت دلبستگی تاثیرگذار می‌باشد. شرم بر توانمندی هیجانی اجتماعی و امنیت دلبستگی تاثیرگذار است. کنترل خشونت بر امنیت دلبستگی تاثیرگذار نمی‌باشد. کنترل خشونت بر توانمندی هیجانی اجتماعی تاثیرگذار است. فرونشانی بر امنیت دلبستگی تاثیرگذار است. فرونشانی بر توانمندی هیجانی اجتماعی تاثیرگذار نمی‌باشد. امنیت دلبستگی بر توانمندی هیجانی اجتماعی تاثیرگذار است. مولفه‌های خشم، شرم و فرونشانی به صورت غیرمستقیم دارای تاثیرگذاری بر متغیر توانمندی هیجانی اجتماعی می‌باشد. کنترل خشونت به صورت غیرمستقیم دارای تاثیرگذاری معناداری بر متغیر توانمندی هیجانی اجتماعی نمی‌باشد.
نتیجه‌گیری: فاکتورهای منفی فراهیجان مادرانه از طریق امنیت دلبستگی کودک بر توانمندی هیجانی اجتماعی کودک موثر بوده‌اند و شدیدترین تاثیرگذاری مربوط به رابطه امنیت دلبستگی بر توانمندی هیجانی اجتماعی بوده است.