هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و شناخت درمانی هیجان مدار بر اضطراب سلامت بیماران مبتلا به آریتمی قلبی شهر تهران در سال 1399 انجام شد.
مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی است و برای جمع آوری داده ها از طرح پیش آزمون-پس آزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش را کلیه بیماران آریتمی قلبی بیمارستان تخصصی قلب امیرآباد شهر تهران تشکیل دادند که از بین آنها، 60 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (هر گروه 20 نفر) و یک گروه کنترل (20 نفر) گمارده شدند. دروه آزمایش درمان پذیرش و تعهد به مدت 10 جلسه 90 دقیقه ای و گروه آزمایش درمان شناختی هیجان مدار نیز 10 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش قرار گرفتند و گروه کنترل در لیست انتظار ماندند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل اضطراب سلامت (1) بودند که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون مورد استفاده قرار گرفتند. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات به دست آمده از اجرای پرسشنامه از طریق نرم‌افزار spss-v23 در دو بخش توصیفی (فراوانی، فراوانی درصدی، میانگین، انحراف استاندارد و دامنه تغییرات) و استنباطی (تحلیل کوواریانس و تحلیل کوواریانس چندمتغیره) انجام گرفت.
یافته ها: یافته ها نشان داد هر دو مداخله به کار رفته در این پژوهش می توانند به طور معناداری اضطراب سلامت را در بیماران مبتلا به آریتمی قلبی کاهش دهند ولی میزان کاهش در گروه مبتنی بر پذیرش و تعهد در متغیر اضطراب سلامت بیشتر از گروه درمان هیجان مدار شناختی بوده است.
نتیجه گیری: همچنین نتایج نشان داد که مولفه های اضطراب سلامت نیز در گروه مبتنی بر پذیرش و تعهد در متغیر پیامدهای بیماری بیشتر از گروه درمان هیجان مدار شناختی بوده است.