هدف: این پژوهش با هدف ارائه مدلی برای ارتقای اعتماد سازمانی اعضای هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی استان هرمزگان انجام شده است.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نظر نوع داده ها کمی و کیفی، و از نظر نحوه اجرا و دستکاری متغیرها، توصیفی پیمایشی بود. در بخش کیفی از 18 نفر از اساتید دانشگاه و متخصص در در آموزش عالی دانشگاه آزاد اسلامی استان هرمزگان مصاحبه به عمل آمد . در بخش کمی ،یک نمونه 169 نفری اعضای هیات علمی به روش نمونه­گیری تصادفی طیقه­ای با تخصیص متناسب از جامعه آماری اعضای هیات­علمی دانشگاه آزاد اسلامی استان هرمزگان انتخاب شدند .طبق آمار رسمی اعضای هیات­علمی دانشگاه آزاد اسلامی استان به ترتیب 290 نفردر سال تحصیلی 1395-1394 بوده اند . برای جمع­آوری داده­ها ، پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. روایی صوری پرسشنامه از طریق اجرای آزمایشی و مرور جامع ادبیات و قضاوت خبرگان ، و روایی سازه از طریق تحلیل عاملی بررسی و تایید شد. پایایی پرسشنامه نیز از طریق ضریب آلفای کرنباخ  (89/0) محاسبه شد . برای تحلیل داده­ها از تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تاییدی با کمک نرم­افزارSPSS و برای ارائه مدل نهایی تحقیق از مدل­یابی اندازه­گیری و برازش مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم­افزارAMOS استفاده شده است.
یافته ها: یافته اصلی پژوهش، مدلی است که نشان داد که برای ارتقای اعتماد سازمانی در دانشگاه آزاد اسلامی چهار بعد مدیریت و رهبری با بار عاملی 96/0 ،رضایتمندی شغلی با بار عاملی 90/0، ملاحظات شخصی و فردی با بار عاملی 89/0و فرهنگ­سازی با بار عاملی87/0 مورد توجه قرار گرفت. بعلاوه؛ برای اجرای مدل ارائه شده، ساز و کارهای اجرایی و انتقال پیشنهاد شده است.
نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان میدهد ارائه مدل ارتقای اعتماد سازمانی همه ابعاد اعتماد سازمانی باهم رابطه مثبت و معنی داری دارند و این بدان معنی است که بسیاری از پارامترها و شاخص های این وجوه به صورت چند جانبه عمل  می کنند و تفکیک و تعیین مرز مشخص ابعاد اعتماد سازمانی ممکن بنظر نمی رسد.