هدف: بخشش و صمیمیت در میان زوجین، از عوامل مهم ایجاد ازدواج های پایدار است زیرا هر چه هر چه بخشش و صمیمیت در زوجین بیشتر شود، سطح تعارضات خانوادگی کاهش می یابد، بنابراین پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی طرحواره درمانی بر بخشودگی  و ترس از صمیمیت زوجین متعارض انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود، از زوج های متعارض مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناسی مناطق 1 و 5 شهر تهران در سال 1398 که در پرسشنامه ترس از صمیمیت (FIS) دسکانتر و ثلن (1991)، نمره بالا و در مقیاس بخشودگی بین فردی IFI-25 احتشامزاده، احدی، عنایتی و حیدری (1389) نمره پایین دریافت کرده بودند تعداد 20 زوج(40 نفر) به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سپس گروه آزمایش در 12جلسه­ی 90 دقیقه ای طرحواره درمانی شرکت کردند. بعد از اتمام مداخلات، گروه ها پرسشنامه های مذکور را مجددا را تکمیل نمودند.
یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل کواریانس نشان داد که زوج درمانی مبتنی بر طرحواره بر بخشودگی و ترس از  صمیمیت زوجین متعارض تاثیر معنادار داشت. به این صورت که طرحواره درمانی  باعث  افزایش بخشودگی   و کاهش ترس از صمیمیت زوجین متعارض شد(0/05 >.(p
نتیجه‌گیری: زوج درمانی  مبتنی برطرحواره می تواند به عنوان یک رویکرد موثر در زمینه افزایش بخشودگی و کاهش ترس  از صمیمت زوجین  مورد استفاده روانشناسان و مشاران قرار گیرد.