هدف: موضوع دین واخلاق نسبت میان آن دو ، هموراه از دغدغه های فیلسوفان اخلاق ومتکلمان ادیان بوده وهست. از آنجا که دین تبیین کننده رابطه انسان با خداست و اخلاق ، ناظر به تبیین رابطه انسان با همنوعان خود است. وبه بیان دیگر،  اخلاق منشأ بشری دارد وبر خاسته از عقل عملی انسان است، در صورتی که دین منشأ آسمانی والهی دارد، این پرسش مطرح می گردد که :آیا رفتارنیک اخلاقی با عمل کردن به فرامین ودستورات یک دین ، یکی است ویا دوموضوع متفاوت می باشند؟ برخی از فیلسوفان قائل به تفاوت میان آموزه های اخلاقی وتعالیم دینی هستند، وبه لحاظ نظری نیز نظر آنها درست است ، لیکن  متکلمان ادیان ابراهیمی ،  بر این باوراند که سبک کتب مقدس در بیان احکام الهی  با سبک اخلاقی آنها یکی است ونمی توان آنهارا از یک دیگر تفکیک نمود . وبر این باورند که رستگاری انسان هم در پیروی از احکام تشریعی توسط خداست وهم در تبعیت کردن از فرامین اخلاقی است .به لحاظ تاریخی نیز در میان پیروان، مفسران وشارحان کتب مقدس، علم اخلاق به عنوان دانش مستقل از شریعت – چنانکه در میان یونانیان مرسوم بود- تدوین نشده  است .
مواد و روش ها: در این مقاله با رویگرد متکلمان ادیان ابراهیمی ، تلاش نموده ایم تا اصول مشترک این  ادیان  در باب دین واخلاق را مورد بررسی قرار دهیم.روش به کار رفته  در نگارش این مقاله، روش جمع آوری اطلاعات  و روش تحلیلی - توصیفی است.
یافته ها:  در این مقاله ، پیوستگی ، مشابهت واشتراک میان اصول اساسی وفرامین اخلاقی در  ادیان ابراهیمی است وتفاوت ها ی جزئی آسیبی به اشتراکات اساسی وارد نمی کند ومانع وحدت میان آنها در برابر شرک وبت پرستی نمی شود.
نتیجه گیری: از بررسی ومقایسه میان احکام دینی واخلاقی در ادیان ابراهیمی ، چنین استنباط می کنیم که اصول اخلاقی ودینی که در این ادیان بیان شده ، اصولی عام ،کلی و مشترک هستند وچنانچه در مواردی  تفاوت هائی مشاهده می گردد.