هدف: هدف تحقیق مقایسه میزان اثر بخشی مشاوره فردی مبتنی بر شفقت درمانی با خانواده درمانی مبتنی بر نظام عاطفی بوئن  بر  تمایزیافتگی دختران بود.
مواد و روش ها:. روش پژوهش در تحقیق حاضر به صورت نیمه آزمایشی بود. روش نمونه گیری ، نمونه گیری در دسترس   بود.  ۳۰ دانش آموز دختر واجد شرایط ( ۱۴_-۱۷ سال) اعلام آمادگی نمودند که پس از اجرای پرسشنامه تمایز یافتگی به روش تصادفی ساده از طریق قرعه کشی در سه گروه شامل دو گروه آزمایش ( هر گروه ۱۰ نفر ) و یک گروه کنترل ( ۱۰ نفر ) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه تمایز یافتگی بود. پرسشنامه تمایز یافتگی در چهار نوبت، پیش ازشروع جلسات درمان، پس ازپایان درمان، دو ماه پس از درمان (پیگیری اول)، و شش ماه بعد ازپایان درمان (پیگیری دوم)، توسط نوجوانان گروه نمونه تکمیل شد. در ابتدا مشاوره خانواده مبتنی بر خانواده درمانی بوئن برای گروه اول و مشاوره فردی مبتنی بر شفقت درمانی برای گروه دوم ارائه شد. در طول این دوره، گروه کنترل هیچ نوع مشاوره یا آموزش روانشناختی دریافت نکردند. پس از گردآوری داده ها از آزمون آماری کوواریانس جهت تحلیل استفاده شد.
یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد در گروه مشاوره فردی  مبتنی بر شفقت درمانی  نسبت به گروه  خانواده درمانی مبتنی بر نظام عاطفی بوئن  میزان  تمایزیافتگی  و خرده مقیاس های آن  به طور معنا داری  افزایش یافته است.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق پیشنهاد می شود از روش های شفقت درمانی و خانواده درمانی مبتنی بر نظام عاطفی بوئن برای  بهبود تمایزیافتگی دانش آموزان در مراکز درمانی رواشناسی و مشاوره ، مدارس، دانشگاه و سایر موارد استفاده شود.