هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی مولفه های سبک نظام آموزشی ایرانی اسلامی و مکتب فلسفی پراگماتیسم است.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی؛ از نظر داده‌ها، قیاسی از نوع توصیفی -تحلیلی می‌باشد؛ بنابراین رویکرد این پژوهش آمیخته است که در آن از روشهای کیفی مقتضی از جمله مصاحبه اکتشافی جهت استخراج عامل‌ها(شاخص‌ها، مولفه‌ها و ابعاد) و همچنین سنجه‌های پژوهش و از روش‌های کمی برای تایید مولفه های اندازه‌گیری استفاده شد. برای این منظور ابتدا داده ها بر اساس فیش و ثبت اطلاعات گردآوری شدند که منجر به شناسایی مولفه های مختلف آموزشی و تربیتی شد و امکان تدوین الگوی نظری تحقیق فراهم گردید، سپس بر مبنای یافته های حاصل از داده های کیفی ابزار تحقیق کد گذاری شدند تا تعمیم پذیری یافته ها میسر شد. سپس مدل اولیه ارائه گردید و پس از تحلیل مدل نهایی و مدل مفهومی هر دو مکتب ارائه گردید.
یافته ها: پژوهش حاضر درباره‌ی تبین مبانی فلسفی برنامه آموزش جهانی و مقایسه آن با مبانی فلسفی نظام آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران است. برنامه آموزش جهانی با هدف همگام کردن امر آموزش با تحولات و واقعیت های موجود در صحنه جهانی، یک نوع خلاقیت آموزشی محسوب شده و از نمونه های طرح مفاهیم جهانی در حوزه‌ی برنامه درسی است.
نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان خواهد داد که از دیدگاه برنامه آموزش جهانی، هستی یک مجموعه به هم پیوسته و در هم تنیده است. که همه اجزای آن با هم در تعامل هستند و برهم اثر می گذارند. مقایسه مکاتب فلسفی با مبانی نظام تعلیم و تربیت ایران، حاکی از برخی ناهمخوانی ها در زمینه مختلف از جمله جوهر هستی، مبدا و مقصد حیات ، نسبی بودن معرفت ، منابع ارزش ها و جایگاه انسان در جهان هستی است.