هدف: هدف از پژوهش حاضر شناسایی شاخص ها و مولفه های برنامه درسی آموزش خانواده مبتنی بر بهبود سبک زندگی دانش آموزان و پیشگیری از آسیب های اجتماعی بود.
مواد و روش ها: شرکت کنندگان در پژوهش حاضر، کلیه متخصصان و اساتید در حوزه آسیب های اجتماعی، روانشناسی تربیتی و برنامه درسی بودند. نمونه گیری به روش هدفمند و نظری انجام شد، اشباع نظری نمونه ها پس از مصاحبه با 15 نفر حاصل شد. ابزار پژوهش حاضر، مصاحبه های نیمه ساختار مند بود. روش توافق درون موضوعی، برای تأیید پایایی استفاده شد. جهت تجزیه تحلیل داده ها نیز از سه مرحله کدگذاری استفاده شد. با استفاده از کدگذاری باز، مقوله های مدل شناسایی شد؛ سپس، در مرحله کدگذاری محوری، پیوند بین این مقوله ها در قالب پارادایم کدگذاری تعیین شد.
یافته ها: بر اساس یافته ها  فرایند کد گذاری در ابعاد 14 گانه مدل پارادایمی که شامل شاخص های منطق مورد نظر، اهداف مورد نظر، رئوس و سرفصل های محتوای پیشنهادی، مواد ومنابع یادگیری پیشنهادی، ورش های آموزشی پیشنهادی، موانع اجرای برنامه درسی، فعالیت های یادگیری پیشنهادی، نقش های پیشنهادی برای مدرس دوره، نقش های پیشنهادی برای والدین، مکان های پیشنهادی اجرای دوره های آموزش خانواده، موارد پیشنهادی در مورد عنصر زمان، موارد پیشنهادی در مورد گروه بندی والدین، استلزامات و امکانات مورد نیاز و روش های پیشنهادی ارزشیابی والدین بود.
نتیجه گیری: بر اساس یافته ها میتوان نتیجه گرفت که نقش خانواده در کاهش آسیب های اجتماعی نقشی قابل توجه است..