اهداف: سبک زندگی سازگارانه اجتماعی و آمیخته با اعتقادات دینی، یکی از مهم‌ترین مولفه­‌های مشخص‌کننده سلامت به شمار می‌آید و لازم است افراد از مدل و الگوهای مناسبی برای ارتقای زندگی اجتماعی سالم پیروی کنند. هدف تحقیق حاضر تدوین و ارایه مدل ساختاری سازگاری اجتماعی مذهب‌محور از طریق سبک‌های دلبستگی به خدا و سبک‌های مقابله اسلامی با میانجی‌گری عمل به باورهای مذهبی در دانشجویان بود.
 
 

ابزار و روش‌­ها: پژوهش توصیفی حاضر از نوع تحلیل مسیر، در سال ۱۳۹۶ در بین ۳۵۶ نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز انجام شد که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوش‌ه­ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه‌ سازگاری اجتماعی، پرسش‌نامه‌ سبک دلبستگی به خدا، پرسش‌نامه‌ سبک مقابله مذهبی و پرسش‌نامه‌ عمل به باورهای مذهبی بود. داده­‌های گردآوری‌شده با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و روش مدل‌یابی معادلات ساختاری و به‌وسیله نرم‌افزارهای AMOS ۲۳ و SPSS ۲۳ تجزیه و تحلیل شدند.

یافته­‌ها: بین سبک دلبستگی ایمن به خدا، سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا به خدا و سبک مقابله مثبت و منفی، سازگاری اجتماعی مذهب‌محور و عمل به باورهای مذهبی همبستگی معنی‌داری وجود داشت (۰/۰۱p<). مدل مفهومی مورد نظر، از برازندگی مطلوبی برای جامعه هدف برخوردار بود.
نتیجه‌­گیری: سبک‌های دلبستگی به خدا و سبک‌های مقابله مذهبی به‌صورت مستقیم و با میانجی‌گری عمل به باورهای مذهبی به‌صورت غیرمستقیم، نقش موثری در میزان سازگاری اجتماعی مذهب‌محور افراد ایفا می‌کنند.