هدف:  دلبستگی ایمن، رفتارهای مراقبتی و مدارا با همسررا ارتقا میدهد. این رفتارها در افزایش سازگاری زناشویی و نشاط بخشی به زندگی زناشویی نقش دارد.
مواد و روش ها:  این پژوهش با هدف بررسی مدلیابی و صمیمیت زناشویی براساس سبک‌های دلبستگی و روابط موضوعی با میانجیگیری سبکهای مقابلهای انجام شد. روش تحقیق این مطالعه از نوع توصیفی- پیمایشی- همبستگی است؛ جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان در حال تحصیل و متأهل دانشگاههای آزاد اسلامی ‌استان تهران بودند که حداقل 2سال از ازدواج آنها گذشته بود. و با استفاده از فرمول کوکران برابر 385 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های صمیمتزناشویی تامپسون و واکر (OMEIS-2)، پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز و رید (RAAS)، پرسشنامه روابط موضوعی بل (BORRTI) و پرسشنامه سبک مقابله‌ای لازاروس (1988) پاسخ دادند و از آزمون همبستگی، تحلیل رگرسیون و مدلسازی به روش معادلات ساختاری استفاده شد. جهت انجام آزمونهای آماری از نرمافزار EMOS و نسخه 26 نرمافزار  SPSS استفاده گردید.
یافته ها:   یافته ها نشان داد طبق الگوریتم بارون-کنی، از آنجا که مسیر سبک‌های مقابله به صمیمیت زناشوئی معنی‌دار است، میتوان نتیجه گرفت که سبک‌های مقابله نقش میانجی‌گری جزئی دارند. کل مدل 2/2 درصد صمیمیت زناشوئی را تبیین می‌کنند. مقابله مساله مدار 4/2 درصد و مقابله هیجان مدار 5/4 درصد صمیمیت زناشوئی را تبیین میکنند.. شاخص آکائیک (AIC) نیز نشان میدهد که مدل اثرات غیر مستقیم تقریباً مقتصدتر از مدل‌های دیگر است و شاخص‌های برازش مدل تحلیل مسیر پیش بینی صمیمیت زناشوئی براساس روابط موضوعی نشان داد که شاخص‌های برازش مدل اثرات غیرمستقیم بهتر از مدلهای دیگر است. شاخص آکائیک (AIC) نیز نشان می‌دهد که مدل اثرات غیرمستقیم تقریبا مقتصدتر از مدل‌های دیگر اس.
نتیجه گیری:  نتایج حاصل از پژوهش نشان داد، مدل صمیمیت زناشویی براساس سبک‌های دلبستگی و روابط موضوعی با میانجیگیری سبک-های مقابلهای دارای برازش مناسب است