هدف: پژوهش حاضر به منظور ارزیابی رابطه بین ویژگی های شخصیتی و معنویت کاری با نقش تعدیلگر دینداری در بین فرهنگیان شهرستان چابهار انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: روش تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه فرهنگیان رسمی مقطع ابتدایی شهرستان چابهار  به تعداد 400 نفر بود و حجم نمونه آن با استفاده از فرمول کوکران ‎196 نفر محاسبه شد. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش سه پرسشنامه استاندارد ویژگی های شخصیت، دینداری و معنویت کاری بود که پایایی آنها در پژوهش حاضر به روش آلفای کرونباخ به ترتیب 79/0، 79/0و69/0 محاسبه شد. ن
یافته ها: پژوهش نشان داد که رابطه معناداری بین ویژگی های شخصیتی فرهنگیان شهرستان چابهار با جو سازمانی آنان وجود داشت.
نتیجه گیری: همچنین نتایج تحقیق نشان داد رابطه معناداری بین جو سازمانی فرهنگیان شهرستان چابهار با معنویت کاری آنان وجود داشت. بنابراین نقش متغیر دینداری به عنوان عامل تعدیل کننده در ارتباط بین ویژگی های شخصیتی فرهنگیان شهرستان چابهار با معنویت کاری به اثبات رسید. همچنین ملاحظه گردید که بین ابعاد ویژگی های شخصیت با معنویت کاری به جز ابعاد(ویژگی سازگاری و ویژگی گشودگی نسبت به تجربه) که ارتباطی بدست نیامد؛ ارتباط مثبت و و معنادار وجود داشت.