هدف: این پژوهش با هدف تبیین ارائه رابطه ساختاری سرمایه روان‌شناختی و استحکام روانی با شادکامی در دانشجویان انجام شد.
مواد و روش ها: روش پژوهش مقطعی از نوع همبستگی است. بدین منظور از بین دانشجویان دانشگاه آزاد تهران واحد علوم تحقیقات در سال تحصیلی 1400-1399، 380 نفر با روش تصادفی انتخاب شدند. در این پژوهش از ابزارهای شادکامی آکسفورد، سرمایه روان شناختی و استحکام روانی استفاده شد که همگی از اعتبار و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. به منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS-V23 و Amos-V8.8 استفاده گردید. همچنین به‌منظور پاسخگویی به فرضیه‌های پژوهش از مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین مؤلفه‌های سرمایه روان‌شناختی (تاب‌آوری، خوش‌بینی، امیدواری و خودکارآمدی)، مؤلفه‌های استحکام روانی (تعهد، مبارزه جویی، مهار و اعتماد) با شادکامی دانشجویان رابطه مثبت معنادار وجود دارد.
یافته ها: نتایج آزمون مدل‌یابی نشان داد مدل شادکامی بر اساس سرمایه روان‌شناختی و استحکام روانی برازش دارد. بر اساس نتایج آزمون مدل‌یابی سرمایه روان‌شناختی و استحکام روانی توانایی تبیین 52 درصد از واریانس شادکامی دانشجویان را دارند.
نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد به منظور افزایش سطح شادکامی دانشجویان، می توان بر اساس روان‌شناسی مثبت‌نگر و رگه های شخصیتی مانند سرمایه روان‌شناختی و استحکام روانی، اقداماتی اثرگذار را در راستای تقویت شادکامی و کیفیت زندگی دانشجویان و افراد جامعه انجام داد که با توجه به شرایط تحمیل شده به دلیل همه‌گیری کرونا، امری ضروری است.