هدف: هدف از تحقیق حاضر ارائه مدل توسعه پیادهروی در دوران پاندمی کوید 19بود.
مواد و روش ها: تحقیق حاضر به شیوه کیفی و با رویکرد گرندد تئوری انجام شد. شرکتکنندگان در مصاحبه از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. مصاحبهشوندگان متشکل از کلیه اساتید رشته مدیریت ورزشی و مدیران و کارشناسان ورزشی بودند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمهساختاریافته بود و نتایج توسط کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید.
یافته ها: پس از تحلیل مصاحبه ها، در ارتباط با عوامل علی، 5 مقوله اصلی عوامل مدیریتی، عوامل فردی، توسعه پایدار شهری، عوامل مربوط به سلامتی و نیازهای شهری بدست آمد؛ در بخش عوامل زمینهای، تعداد 7 مقوله اصلی زمینههای مالی، زمینههای حمایتی، زمینههای شهروندی، زمینههای سازمانی، زمینههای زیرساختی، زمینههای فرهنگی و زمینههای اجتماعی بدست آمد؛ در ارتباط با عوامل مداخله‌گر، تعداد 7 مقوله اصلی ارتباطات سازمانی، مداخلات رسانهای، زیرساخت های شهری، حمایت متولیان، منابع انسانی، برنامه ریزی و استانداردهای زندگی شناسایی شد؛ در ارتباط با راهبردها، تعداد 8 مقوله اصلی همکاری سازمانی، بهبود زیرساختهای ورزشی، راهبردهای مالی، ارزیابی و کنترل مستمر، فرهنگسازی، راهبردهای رویدادی، توسعه کارکنان و برنامهریزی شناسایی شد؛ در بخش پیامدها نیز 5 مقوله اصلی ارتقاء قابلیت های جسمانی، توسعه اجتماعی، پیامدهای روان-شناختی، توسعه فرهنگی و توسعه ورزشی بدست آمد.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق، به وزارت ورزش و جوانان و فدراسیون ورزشهای همگانی پیشنهاد به وحدت رویه و تنظیم برنامههای کوتاه مدت و بلند مدت توسعه پیاده روی بر مبنای نتایج این تحقیق، میشود.