هدف: خصوصی سازی یکی از تدابیری است که دولتها در بسیاری از کشورهای جهان برای انجام اصلاحات در اقتصاد و نظام اداری کشور خود به اجرا در میآورند.
مواد و روش ها: این پژوهش از نوع کاربردی است. رویکرد این پژوهش ترکیبی از رویکردهای کیفی و کمی (آمیخته) است. جامعه آماری در بخش کیفی پژوهش خبرگان و اعضای هیأت علمی نظام سلامت میباشند. جامعه آماری در بخش کمی مدیران و معاونان بیمارستانهای خصوصی در شهر تهران بود. بر اساس اطلاعات به دست آمده حدود 56 بیمارستان خصوصی در شهر تهران وجود دارد و تعداد کل جامعه آماری 743 نفر هستند. بنابراین 253 نفر از مدیران و معاونان بیمارستانهای خصوصی در شهر تهران به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شد.
یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که مدل اثربخش خصوصی سازی در نظام سلامت شهر تهران دارای 9 عامل اصلی رهبری استراتژیک، عوامل اقتصادی، حمایت قانونی و حقوقی، مدیریت اجرایی، عوامل سیاسی، آموزش و توانمندسازی، عوامل بیمه ای، شبکه سازی نظام سلامت و موفقیت در خصوصی سازی است. براساس نتایج رتبه بندی موفقیت در خصوصی سازی با رتبه میانگین 66/5 دارای رتبه اول و شبکه سازی نظام سلامت با رتبه میانگین 35/4 دارای رتبه آخر می باشند.
نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان داد که مدل اثربخش خصوصی سازی در نظام سلامت شهر تهران دارای دو بخش عوامل اصلی و شاخصهای آنها می باشد. این مدل از شاخص هایی تشکیل شده است که هسته و قلب این مدل می باشند و مبنای ارزیابی خصوصی سازی در نظام سلامت قرار می گیرند.