هدف: این پژوهش به معرفی خصوصیات و ویژگی های افسانه های شفاهی و چگونگی بهره گیری آنها از سبک زندگی اسلامی بود.
مواد و روش ها: این پژوهش از استراتژی پژوهش استقرایی استفاده گردیده و اطلاعات مورد نیاز با استفاده از روش مشاهده مشارکتی و مصاحبه نیمه متمرکز گردآوری گردیده است. 
یافته ها: قصه های شفاهی در فرهنگ عامه اصفهان نشان دهنده ویژگی های جهان بینی، اعتقادات و باورهای روزمره مردم، راه های تقرّب و توسل مردم به خدا و راه های ارتباط با او می باشد و نمایانگر محور سازمان اجتماعی و خویشاوندی، نقش و منزلت فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و نظام اعتقادی-دینی زنان، آداب و ادب عامه استان اصفهان است.
نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان داده که افسانه های شفاهی با توجه به گردش سینه به سینه جزء مهمی از میراث فرهنگی مردم هستند.زیرا که برای بقاء و استمرار در هر عصر و دوره و در هر جامعه و فرهنگ خود را با نظام اجتماعی رایج، اعتقادات و باورهای مردم و شیوه زندگی آنها تطبیق داده اند. همچنین افسانه های شفاهی ریشه در اعتقادات و باورهای مردم دارند و کارکرد اصلی آنها انتقال اندیشه، باور،اعتقادات مذهبی و فرهنگ از نسلی به نسل دیگر است.