هدف: هدف از پژوهش حاضر ارائهی مدلی جهت مدیریت تجربه در دانشگاههای علوم پزشکی مازندران بود. روش پژوهش ترکیبی از نوع طرح تحقیق آمیخته اکتشافی (کیفی- کمی) بود.
مواد و روش ها: جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل، استادان برجسته و با سابقه(دانشگاههای علوم پزشکی مازندران) جهت اتفاق نظر در روش دلفی بودند.، حجم نمونه  در بخش کیفی با در نظر گرفتن قانون اشباع به تعداد 17 نفر تعیین شد. و در بخش کمی جامعه آماری شامل اعضای هیات علمی، استادان مدعو و حق التدریس و کارکنان دارای  تحصیلات تکمیلی  در سال 1400  به تعداد  256 نفر  (27 نفر هیات علمی، 184نفرمدعو و حق التدریس و 45 نفر کارکنان دارای  تحصیلات تکمیلی) بود. حجم نمونه به روش غیر تصادفی دردسترس، با استفاده از فرمول کوکران به تعداد 153 نفرتعیین شد،  روش جمعآوری اطلاعات به روش کتابخانهای، و ابزار اندازهگیری در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی شامل پرسشنامه محقق ساخته، که سؤالات آن برگرفته از دادههای حاصل از مصاحبه بود. تعیین روایی پرسشنامه تحقیق حاضر به دو روش 1. صوری و 2. محتوایی  انجام شد، در روش صوری پرسشنامه در اختیار گروهی از خبرگان قرار گرفت و در روش محتوایی محاسبات مربوط به ضرایب AVE و CR مربوط به روایی گویه های پرسشنامه مورد تایید قرار گرفت. همچنین ضریب پایایی با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ برای تمامی ایعاد و مولفههای پرسشنامه به صورت استاندارد اط ضرایب بالایی برخوردار بود.  تجزیه و تحلیل دادهها در بخش کیفی از تکنیک دلفی و در بخش کمی از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری از نرم‌افزارهای SPSS و LISREL استفاده شده‌ است.
یافته ها: نتایج نشان داد بین ایعاد و مولفه‌های مدیریت تجربه در دانشگاههای علوم پزشکی مازندران اثر مثبت و معنیداری  وجود دارد. بر این اساس مشخص شد که 69 درصد مدیریت تجربه در دانشگاههای علوم پزشکی مازندران به ابعاد و مولفه های مدیریت تجربه که شامل چهار بعد بشرح: 1. اکتساب تجربه 2. تشکیل تیم مستندسازی تجربه ، 3. انتشار تجربه  4. تداوم مستندسازی تجربه  در سازمان. میباشد، وابسته است.
نتیجه گیری: این ابعاد میتوانند مدیریت تجربه در دانشگاههای علوم پزشکی مازندران را تبیین و پیش بینی کنند.  با عبارتی عناصر و مولفه‌ها و زیر مدیریت تجربه 69 درصد در مدیریت تجربه در دانشگاه های علوم پزشکی مازندران موثر هستند