حق کار شایسته زنان به عنوان یکی از حقوق بنیادین، در هزاره جدید در سطح دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی به رسمیت شناخته شده است. کار شایسته تحقق چهار هدف اساسی: حقوق بنیادین کار، اشتغال مولد، حمایت اجتماعی و گفتگوی اجتماعی را دنبال می‌کند. مبانی این حق، بر الزامات نسبتاً یکسانی از جمله منع اشتغال زنان در ساعات شب بجز مشاغل خاص، منع تبعیض و... مبتنی است. این مطالعه به بررسی چالش‌های کار شایسته زنان در ایران وحقوق بین‌الملل می‌پردازد. روش مورد استفاده در این جستار، به صورت توصیفی ـ تحلیلی است و برای جمع‌آوری اطلاعات از رویکرد اسنادی استفاده شده است. سؤال اصلی پؤوهش این است که چه چالش‌ها و موانعی در زمینه تحقق حق کار شایسته زنان در نظام حقوقی ایران از منظر حقوق بین‌الملل وجود دارد؟ نتیجه تحقیق بیان می‌دارد که عمده‌ترین چالش‌ها در حقوق ایران نسبت به حقوق بین‌الملل، تفاوت‌های مبنایی و فقهی است. وجود نهادهای متعدد قاعده‌گذار، عدم توازن میان برابری دستمزد زنان و مردان در بخش خصوصی و عدم رعایت اصل منع تبعیض جنسیتی از جمله چالش‌هایی است که فرصت رشد و ارتقای شخصیت وجودی زنان را دچار مشکل می‌کند. در حقوق بین‌الملل نیز می‌توان به عدم وجود نهادهای اجرایی و نظارت مرکزی، تبعیض جنسیتی، کار شب و... اشاره کرد.