اهداف: خانواده نهاد اجتماعی است که در تربیت معنوی کودکان نقش دارد. مداخلاتی مانند فرزندپروری ذهن‌آگاهانه که مانع از ایجاد مشکلات در رابطه والدین- فرزند می‌شود، رویکردی امیدوارکننده در بهبود کیفیت رابطه والدین- فرزند و استراتژی‌های مدیریت رفتار و خودتنظیمی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر فرزندپروری ذهن‌آگاهانه ایرانی- اسلامی بر رابطه والد- کودک و خودتنظیمی هیجانی مادران دانش‌آموزان دختر بود.
مواد و روش‌ها: این پژوهش که از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون- پیگیری همراه با گروه کنترل است، در بین ۲۸ نفر از مادران دانش‌آموزان دختر پایه هفتم (۱۳-۱۲ساله) ساکن خمینی‌شهر در سال تحصیلی ۹۷-۱۳۹۶ انجام شد که به روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و در دو گروه ۱۴نفری آزمایش و کنترل به‌صورت تصادفی جایگزین شدند و از طریق مقیاس‌های رابطه والد- کودک و خودتنظیمی هیجانی مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه آزمایش در ۱۰ جلسه ۹۰‌دقیقه‌ای آموزش فرزندپروری ذهن‌آگاهانه ایرانی- اسلامی شرکت کرد، ولی گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS ۲۴ و از طریق آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: میانگین نمرات دشواری تنظیم هیجان و رابطه والد- کودک در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل و در مراحل پس‌آزمون و پیگیری نسبت به مرحله پیش‌آزمون بهبود معنی‌داری نشان دادند (۰/۰۵p<). اما میانگین نمرات متغیرهای پژوهش در مراحل پس‌آزمون و پیگیری در گروه آزمایش تفاوت معنی‌داری نداشت (۰/۰۵p>).
نتیجه‌گیری: آموزش فرزندپروری ذهن‌آگاهانه ایرانی- اسلامی در بهبود خودتنظیمی هیجانی و روابط والد- کودک اثربخش بوده و این اثربخشی دارای تداوم است.