اهداف: در سالهای اخیر کمک به زوجها برای بهبود روابط زناشویی خود با استفاده از روشهای مختلف درمان مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مطالعه، بررسی اثربخشی آموزش مولفه های سبک زندگی اسلامی بر سازگاری و رضایت زناشویی زوجین بود. مواد و روشها: در این پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل، ۲۰ زوج که در سال ۱۳۹۵ به مراکز مشاوره شهر تهران مراجعه کرده بودند، بهروش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۱۰ زوج) قرار گرفتند. مداخله آموزشی در گروه آزمایش در هشت جلسه دوساعته به همراه پرسش و پاسخ انجام گرفت. پرسشنامه های سازگاری زناشویی اسپانیر و رضایت زناشویی انریچ قبل و یک هفته بعد از مداخله و سپس یک ماه بعد به منظور سنجیدن ماندگاری توسط زوجین تکمیل شد. داده ها با نرمافزار SPSS و توسط آزمونهای T مستقل، آنالیز واریانس با اندازه گیریهای مکرر و T همبسته تحلیل شدند. یافته ها: بین نمره های افتراقی پیش آزمون و پس آزمون سازگاری (۳/۳۴۱=t؛ ۰/۰۱>p (و رضایت زناشویی (۲/۱۵۴=t؛ ۰/۰۵>p (در دو گروه آزمایشی و گواه تفاوت معنی داری وجود داشت. میانگین نمرات سازگاری (۱۴/۰۸۲=F؛ ۰/۰۱>p ( و رضایت زناشویی (۴/۸۷۷=F؛ ۰/۰۵>p (آزمودنی ها در سه نوبت اجرای آزمون تفاوت معنی داری داشت. نتیجه گیری: آموزش مولفه های سبک زندگی اسلامی بر سازگاری و رضایت زناشویی زوجین موثر است.
